Superstudio
Superstudio Related: Anti-Art | Spectacle | Recuperation | Junkspace — Koolhaas | Researches/Constructed Situation | Psychogeography | Design Fiction --- Kimler Floransa, 1966.
Superstudio
Related: Anti-Art | Spectacle | Recuperation | Junkspace — Koolhaas | Constructed Situation | Psychogeography | Design Fiction
Kimler
Floransa, 1966. Adolfo Natalini ve Cristiano Toraldo di Francia tarafından kurulan İtalyan radikal tasarım grubu. Diğer üyeler: Gian Piero Frassinelli, Alessandro ve Roberto Magris.
Aynı dönemde Archizoom, Gruppo 9999, UFO gibi gruplarla birlikte Architettura Radicale hareketinin parçası. Hepsinin ortak noktası: tasarımı bir çözüm aracı olarak değil, eleştiri ve sorgulama aracı olarak kullanmak.
Çalışmalar
Continuous Monument (1969): Bütün dünyayı saran, her şeyi içine alan tek bir monoton yapı. Ironi açık: modernizmin "toplumu tasarımla düzeltebiliriz" iddiasını tam anlamıyla ciddiye alarak absürdün sınırına götürüyor. Eğer mimarlık gerçekten her yere nüfuz edebiliyorsa, bu ne anlama geliyor?
Twelve Ideal Cities (1971): Her biri farklı bir ütopya modelini test eden hayali şehirler. Ama bunlar çekici ütopyalar değil — her biri bir tür kontrolün, normalizasyonun, tahakkümün karikatürü. Planlamacı ütopyanın içindeki şiddeti görünür kılmak.
Supersurface (1972): Altyapının tamamen görünmez olduğu, insanların düz bir yüzey üzerinde özgürce dolaştığı bir dünya. Ama bu özgürlük de sorunlu — ne kadar özgürsün ki zemin tamamen eşit, hiçbir şey seni yönlendirmiyor, ama aynı zamanda hiçbir şey seni taşımıyor?
SI ile İlişkisi
Aynı dönem, benzer kaygılar, farklı dil. Debord ve SI imgeden ve gündelik hayattan konuşuyordu; Superstudio mekândan ve tasarımdan. Ama teşhis örtüşüyor: modernizm vaadini tutmadı, ve tutmama biçimi tesadüfi değil yapısal.
SI detournement ile cevap verdi. Superstudio spekülatif tasarım ile cevap verdi — mevcut eğilimleri olası sonuçlarına kadar götürmek, böylece içindeki mantığı açığa çıkarmak.
Miras
Superstudio'nun en kalıcı etkisi spekülatif ve eleştirel tasarım geleneğini başlatmasında. Anthony Dunne ve Fiona Raby'nin Design Fiction pratiği, Metahaven'ın siyasi tasarımı, çeşitli "design as critique" akımları bu çizgiden geliyor.
Kaynaklar
- Lang, Peter, ve William Menking, ed. Superstudio: Life Without Objects. Skira, 2003.
- Ambasz, Emilio, ed. Italy: The New Domestic Landscape. MoMA, 1972.