Slow Cancellation of the Future

Slow Cancellation of the Future (Geleceğin Yavaş İptali)

Related: Mark Fisher | Franco Berardi | Hauntology | Capitalist Realism | Nostalgia Core

Tanım

Slow cancellation of the future: Fisher'ın ve Franco Berardi'nin bağımsız ama örtüşen tezi — gelecek birdenbire kapanmadı, ani bir yenilgiyle bitmedi. Yavaşça, fark edilmeden, her yıl biraz daha, iptal edildi.

Fisher Ghosts of My Life'ta şöyle açıklıyor: 1970 ile 1980 arasındaki kültürel fark devrimsel. 1980 ile 1990 arasındakiler de büyük. Ama 2000 ile 2010 arasındaki fark? 2010 ile 2020? Her geçen on yıl, bir öncekinin yeniden paketlenmesi.

"The slow cancellation of the future [...] is felt not in one dramatic moment but in the creeping sense that the new is no longer possible."

Franco Berardi ile Örtüşme

İtalyan teorisyen Franco Berardi (Bifo), After the Future (2011) kitabında benzer bir argümanı bağımsız olarak geliştiriyor:

Berardi'ye göre 20. yüzyılın büyük kısmında — Fütürizm'den Modernizm'e, Sol'dan liberal teknoloji iyimserliğine — gelecek bir çekim gücü taşıyordu: orada, önümüzde, umut verici, farklı. 1977 punk'ın "No Future" çığlığı bile geleceğin önemini teyit ediyordu — reddedecek kadar gerçek bir şey vardı.

Sonra gelecek gerçekten iptal oldu. Artık "No Future" bile söylenemiyor — çünkü gelecek yokluğu tartışmaya değmez hale geldi.

Kültürel Belirtileri

Müzikte

Simon Reynolds'un Retromania tezi: popüler kültür 2000'lerden itibaren giderek daha fazla geriye bakıyor. Her yıl yeni bir revival: 60'lar revival, 70'ler revival, 80'ler revival, şimdi 90'lar revival. Yeni ses formu üretimi yavaşlıyor.

Sinemada

Süperhero franchise'ları ve sequel/reboot kültürü: yeni IP yaratmak yerine mevcut IP'yi döndür. Hollywood'un risk almaktan çekinmesi kültürel yeniliğin yerini franchise yönetimine bırakıyor.

Teknolojide

Teknoloji "yeni" üretiyor gibi görünüyor ama Fisher ve Berardi'ye göre bu yüzeyde: iPhone modellerindeki değişim devrimsel değil, incremental. İnternet yeni bir iletişim formu değil — mevcut iletişim formlarının daha hızlısı.

Mimaride

Owen Hatherley'nin İngiliz postwar mimari analizi: 1945-75 arası dönem gerçekten yeni bir kentsel gelecek inşa ediyordu — kamu konutları, üniversiteler, kültür merkezleri, "yeni toplum" vizyonu. Bu dönem kapandı; yerine gelen mimari bu vizyonun hayaletini taşıyor.